Një ndër traditat e vlefshme islame, e trashëguar që nga koha e Pejgamberit (a. s.) dhe e përcjellë brez pas brezi deri në ditët tona, është edhe i’tikafi - qëndrimi dhjetëditor në xhami në pjesën e fundit të Ramazanit.

Muaji i madh i Ramazanit përveq që është muaj i kur’anit, i agjërimit, i natës së madhe të Kadrit, i adhurimit dhe i solidaritetit, është edhe muaj i sakrificës, i luftërave dhe i fitoreve më të mëdha që kanë arritur muslimanët.

Derisa Pejgamberi i Zotit, s.a.v.s., me pikëllim dhe dhimbje të madhe e lëshoi Mekken, All-llahu xh.sh. në rrugëtimin e shpërnguljes i shpalli: „S'ka dyshim se Ai që ta bëri obligim Kur'anin, Ai do të kthejë ty aty kah erdhe. Thuaj: "Zoti im e di më mirë kush është që solli udhëzim të drejtë dhe kush është në humbje të sigurt."

Njerëzve u pëlqen të flasin. Flasin pandërprerë. U pëlqen të dëgjohen e të lavdërohen për atë që flasin, pasi në të folurit e tyre ka mirësi sipas tyre.

Ebu Hurejre (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se i Dërguari i Allahut (paqja dhe shpëtimi qofshin mbi të!) ka thënë:

...

1. Transmeton Ebu Hurejre r.a. se Muhamedi a.s. ka thënë:
“Kush prish (nuk agjëron) një ditë të muajit Ramazan pa ndonjë arsye dhe pa ndonjë sëmundje, ajo ditë nuk kompensohet edhe nëse agjëron tërë vitin”.
2. Pejgam

Fatkeqësinë e cila e ka goditur njerëzimin mund të përmbledhim në disa këshilla dhe mesazhe si vijon:

Kurani është fjala e Allahut xh. sh., i zbritur te Muhamedi a.s., nëpërmjet Xhibrilit, i shkruar në mus'hafe (koleksione), i transmetuar me besnikëri...

Pas një dimri të gjatë dhe të mbushur me shira dhe dëborë, që sjell me vete qetësi shpirtërore në zemrat tona, na mëson durimin dhe pritjen drejt një ringjalljeje të përkohshme, duke ngërthyer në vete argumente për ata që posedojnë mendje se ringjallja e vërtetë është në pritje.