“Çelësi i pozitës tënde te Allahu është sinqeriteti" (Ebu Hamid el-Gazali)(1)

Dashuria është gëzimi, qetësia dhe hareja e jetës sonë. Brumi i ekzistencës është rrahur me majanë e dashurisë. Fuqia e dashurisë është nga mirësitë më të mëdha që Zoti u ka dhënë robërve të Tij. Për këtë arsye është e nevojshme që dashurinë ta mbajmë në zemra që kanë arritur të vërtetën e miqësisë, por sa keq që shumë njerëz e harxhojnë dashurinë në rrugë të përkohshme dhe për dëshirat vetjake. Çfarë vlere dhe nderi mund të ketë një zemër e cila është ngurtësuar aq shumë, sa të mos ndiejë nevojë dashurie për Zotin e tij dhe krijesat e tjera?

Aid el Karni

Njeriu gjatë kësaj bote ka dëshira të mëdha, aspirata të afërta dhe të largëta, mirëpo, rruga e cila çon tek ato, është me gjemba dhe e gjatë, pengesat dhe barrierat janë të shumta dhe të llojllojshme, ndonjëherë vijnë nga vetë natyra dhe ligjet e Zotit, e ndonjëherë tjetër nga vetë njerëzit, prandaj nuk është për t’u habitur nëse njeriu është në mundime të vazhdueshme dhe në punë të pandashme, në mënyrë që të përballojë mundimet e pengesat dhe t’i realizojë qëllimet dhe aspiratat e tij.

Ekzistojnë një mori sekretesh në univers që nëse njeriu do të ishte i informuar për fuqinë dhe energjinë e tyre, atëherë do të arrinte të ishte mjaft i lumtur dhe për pasojë i suksesshëm në jetë. Po kështu ai do të linte gjurmë të mira edhe tek të tjerët.

Në kohën tonë vërtet po përballemi me sprova mjaft të rënda, por nga ligjet e Allahut të Lartësuar është që (besimtari të sprovohet, e kjo bëhet që ai të jetë i fuqishëm në besim dhe bindje e qëndrim të forte në Zotin.

Nuk është lumturi në pasuri të shumtë, në jetë luksoze në nam, në trashëgimtarë të shumtë ...

Islami është një fe e dërguar për ta lartësuar njeriun në gradën e përsosjes. Kjo fe ka vendosur disa parime etike për të arritur te ky synim. Këto parime janë universale për çdo kohë dhe njeriu i sotëm duhet t'i zbatojë ato, për të arritur gradën e përsosmërisë.

Transmetohet nga Ebu Hurejre r.a. i cili thotë: kam dëgjuar Pejgamberin a.s. të ketë thënë: "Vërtetë robi e fletë një fjalë e cila e dërgon në zjarr në një largësi sa në mes lindjes dhe perëndimit ".(1)

Ka thënë Pejgamberi, alejhi selam: "Zbret Zoti ynë çdo natë në qiellin e kësaj bote dhe thotë: A ka ndonjë që më lutet Mua, që t'i përgjigjem atij; a ka ndonjë që kërkon prej Meje, që t'i japë; dhe, a ka ndonjë që kërkon falje prej Meje, që ta fal."