Që nga fillimi i njerëzimit, filozofët, psikologët, shkencëtarët dhe shumë të tjerë kanë ngritur vazhdimisht pyetje mbi ekzistencën e Zotit.
Sipas hulumtimeve të kryera gjatë viteve të fundit, besimi te Zoti nuk është thjesht një produkt i mendjes apo një besim në të padukshmen, por është realitet.
Dr. Andrew Newberg, MD, nga Thomson Jefferson University Hospital and Medical College, ka konstatuar ndryshime në aktivitetin e trurit te individët fetarë të devotshëm para dhe pas lutjes, si dhe te individët ateistë para dhe pas meditimit.
Ndryshimet u konstatuan në një nga pjesët më të rëndësishme të trurit, lobin frontal. Ai studioi efektet e lutjes në trurin e njeriut dhe atë që ndodh brenda tij gjatë lutjes, duke injektuar te subjektet një ngjyrues radioaktiv të padëmshëm dhe duke i vëzhguar përmes aparaturave të skanimit. Ai analizoi skanimet e trurit të imamëve myslimanë, murgjve tibetianë dhe ateistëve që meditonin.

Kuptimi i lobit frontal
Analizimi i gjendjes së trurit gjatë lutjes

Truri përbëhet nga gjashtë komponentë: lobi frontal, lobi parietal, lobi okcipital, lobi temporal, truri i vogël dhe trungu i trurit.
Lobi frontal përbën pothuajse një të tretën e të gjithë trurit. Ai është rajoni i fundit i trurit që zhvillohet dhe i pari që fillon të ketë rënie të aktivitetit me rritjen e moshës. Ai konsiderohet si "drejtori ekzekutiv" i trurit, ose "shefi" i tij, dhe ndodhet menjëherë pas ballit.

Lobi frontal është kryesisht i përfshirë në vendimmarrje, planifikim, organizim, kujtesë pune, vetëmenaxhim dhe menaxhim të emocioneve .

Lobi frontal është ai që u jep individëve personalitetin dhe është përgjegjës për aftësitë e tyre njohëse. Përveç kësaj, lobi frontal është aktiv gjatë bisedës dhe mundëson të folurin dhe dëgjimin aktiv.
Lobi parietal ndodhet në pjesën e pasme të trurit dhe ndahet në dy hemisfera. Sipas kërkimeve të kryera nga Dr. Newberg, edhe lobi parietal ndikohet ndjeshëm gjatë lutjes dhe meditimit.
Në përgjithësi, funksioni i tij kryesor është përpunimi i informacionit shqisor lidhur me pozicionin e pjesëve të trupit. Ai gjithashtu interpreton informacionin vizual dhe përpunon gjuhën dhe matematikën.
Megjithatë, të gjithë komponentët e trurit punojnë në mënyrë të koordinuar për të mundësuar funksionimin e duhur të trupit të njeriut.

Skanimet e aktivitetit të trurit

Ato janë marrë nga një skanim SPECT, një ekzaminim imazherik i mjekësisë bërthamore, i cili përdor substanca radioaktive dhe një kamerë të posaçme për të vëzhguar mënyrën se si funksionojnë organet, duke krijuar imazhe tredimensionale.
SPECT (single-photon emission computed tomography - tomografia e kompjuterizuar me emetim të një fotoni) mundëson matjen e qarkullimit të gjakut. Sa më i madh të jetë qarkullimi i gjakut në një zonë të trurit, aq më aktive është ajo zonë (e kuqe > e verdhë > e gjelbër > blu > e zezë).
Pas skanimit të kryer gjatë lutjes, lobi frontal i murgeshës françeskane, së bashku me qendrën e gjuhës, shfaq një nivel të rritur aktiviteti. Rritja e aktivitetit të lobit frontal, i cili është përgjegjës për vëmendjen dhe bisedën, tregon se kur një individ lutet, ai është duke zhvilluar një bisedë me Zotin, e cila i ngjan një bisede fizike.

Imazhet e mësipërme tregojnë aktivitetin e trurit të infermieres françeskane, e cila i është lutur Zotit çdo ditë për 34 vjet, para dhe pas lutjes.

Me fjalë të tjera, vetëm duke vëzhguar skanimet, dikush mund të ngatërrojë të folurit me Zotin me të folurit me një person në botën fizike. Sipas skanimeve SPECT, këto dy biseda janë të padallueshme.
Po kështu, imazhi në të djathtë tregon gjithashtu një ulje të aktivitetit në pjesën e trurit përgjegjëse për orientimin, e cila ndodhet në lobet parietale.
Sipas Dr. Newberg, kjo ndodh për shkak se përqendrimi i plotë i trurit gjatë lutjes dhe meditimit bllokon informacionin shqisor dhe njohës që vjen nga jashtë. Si rrjedhojë, kjo çon në uljen e aktivitetit në zonën përgjegjëse për orientimin.

Ateistët dhe meditimi

Imazhet e mësipërme, të marra para dhe pasi një ateist mediton dhe reflekton mbi ekzistencën e Zotit, nuk tregojnë të njëjtin nivel aktiviteti në korteksin frontal të trurit. Nuk ka ndonjë ndryshim të dukshëm midis skanimit të trurit të kryer para meditimit dhe atij të kryer pas tij.
Prandaj, ky studim synon të tregojë se, për individët që nuk besojnë në Zot, meditimi nuk sjell të njëjtat ndryshime dhe rritje të nivelit të aktivitetit të trurit si te besimtarët. Kjo ndodh sepse, për ateistin, Zoti është i paimagjinueshëm.
Kur besimtarët përshkruajnë ndjenjat e tyre në lidhje me Zotin, përshkrimet e tyre nuk janë thjesht një produkt i imagjinatës. Ato janë realitete fizike. Prandaj, për ata që pretendojnë se Zoti ekziston vetëm në tru, është truri ai që e shndërron realitetin në një përvojë të prekshme.
"Në një nga deklaratat e tij mbi marrëdhënien mes trurit dhe fesë, Andrew Newberg është shprehur:
"Truri ynë është i ndërtuar në mënyrë të tillë që Zoti dhe feja të bëhen ndër mjetet më të fuqishme për ta ndihmuar trurin të përmbushë funksionet e tij themelore - ruajtjen e funksionimit të tij dhe vetë-transcendencën."
Ndërsa shkenca dhe teknologjia përparojnë, ato duket se po i japin gjithnjë e më shumë mbështetje fjalëve të Zotit. Allahu thotë në Kuran se ky libër i shenjtë është zbritur si mëshirë për botët. (21:107)
Në të vërtetë, siç na përmendet në Kuranin e Shenjtë:
"Ne do t'u tregojmë atyre shenjat Tona në horizonte dhe në vetveten e tyre, derisa t'u bëhet e qartë se ai është i vërteti. A nuk mjafton që Zoti yt është Dëshmitar për çdo gjë?"
(Sureja Fussilet, 41:53)